Gebrek aan CO2 remt verduurzaming

Gebrek aan CO2 remt verduurzaming

05 januari 2018 11:15
Reading time icon3 minuten

Hoe een gebrek aan CO2 de verduurzaming in de glastuinbouw remt!

Alanis Morissette zong ooit eens: “And isn't it ironic... don't you think”. Het is best een tijd geleden dat dit nummer op de radio te horen was, toch zit het de laatste tijd steeds in mijn hoofd omdat deze zin uit het refrein van de hit Ironic betrekking heeft op een heel actueel thema: de verduurzaming van de warmtebehoefte in de tuinbouw en de rol van CO2 daarin.

Ik hoor u denken: Er wordt tegenwoordig veel opgehangen aan de energietransitie, maar ironie is daarvan niet het eerste wat in mij opkomt.

Toch is het voor de tuinbouwsector ironisch te noemen, omdat de sector enorme stappen zet om CO2 uitstoot te verminderen, maar CO2 ook een cruciaal element is voor een bloeiende sector,

Letterlijk en figuurlijk.

Hoe zit dit dan?

De tuinbouwsector gebruikt van oudsher veel energie en in de afgelopen decennia lag de nadruk op het verminderen van de hoeveelheid energie per kilo product. Het doel is een duurzame warmtevoorziening vrij van fossiele brandstoffen en CO2. Voortvarend is kortgeleden gestart met het benutten van de aanwezige aardwarmte onder de regio Westland. Dit wordt bereikt middels een boring naar de Triaslaag op vier kilometer diepte waar het water 130 °C heet is.

Duurzame warmte dus, geheel CO2 vrij. Een prachtig resultaat passend binnen de duurzaamheidsdoelstellingen vanuit het klimaatakkoord.

boring-trias-laag-4-km-diep.jpg

En dan de ironie: van onwenselijk bijproduct naar schaarstegoed.

Duurzame warmte is in de glastuinbouw maar beperkt inzetbaar juist omdat het vrij is van CO2. CO2 is cruciaal om planten sneller te laten groeien. Dus zal er toch weer worden teruggegrepen naar warmtekrachtinstallaties en gasketels, niet primair voor verwarming, maar voor de levering van CO2. Uiteraard is dit niet wenselijk. Er ontstaat een markt voor CO2, deze moet dan afkomstig zijn van industriële markten waar CO2 wordt geproduceerd. Dit afvangen en reinigen maakt het dan geschikt voor de glastuinbouw. Potentiële bronnen zijn er genoeg, te denken valt aan de petrochemische industrie. Toch komt dit helaas moeizaam op gang, maar als de problemen worden opgelost zal de tuinbouw heel snel verder verduurzamen.


Deel dit artikel!

Frank Binnekamp
Interesses: modelbouw en voetbal